Q: DO I HAVE TO BE MARRIED TO HAVE SAFE FAX?
A: Although married people fax quite often, there are many single people who fax complete strangers every day.
Q: MY PARENTS SAY THEY NEVER HAD FAX WHEN THEY WERE YOUNG AND WERE ONLY ALLOWED TO WRITE MEMOS TO EACH OTHER UNTIL THEY WERE TWENTYONE. HOW OLD DO YOU THINK SOMEONE SHOULD BE BEFORE THEY CAN FAX?
A: Faxing can be performed at any age, once you learn the correct procedure.
Q: IF I FAX MYSELF, WILL I GO BLIND?
A: Certainly not, as far as we can see. Dalje »
Od osvita ljudske civilizacije osnovna briga ljudi bilo je obezbeđivanje hrane i uslova za život. Bez obzira na mnogobrojne svakodnevne probleme gotovo je nemoguće naći nekog pripadnika ljudske vrste koji je ikada hodao ovom planetom a da se bar jednom nije zapitao o smislu njegovog postojanja, i postojanja sveta uopšte. Svim ljudima je od davnina poznato da se svi događaji u prirodi odigravaju na nekom mestu, u neko vreme, i najčešće na isti ili sličan način. Svakog jutra na istoku izlazi Sunce, tokom dana putuje preko plavog neba ka zapadu, gde uveče zalazi, noću istim tim nebom putuju zvezde, u proleće biljke dobijaju zeleno lišće, u jesen to lišće žuti i pada na zemlju. Svi ovi događaju odigravali su se davno u prošlosti, u doba naših dalekih predaka, ali sve ovo dešava se i danas. Svi ljudi pojmove prostora i vremena koriste gotovo svakog dana, kada govore o svojim planovima, trenutnom poslu, ili o onome šta su nekada radili. Na prvi pogled tu je sve jasno, ali ako bi nekoga zapitali šta je to prostor a šta vreme, teško da bi ste dobili neki odgovor, a onaj kome je pitanje upućeno našao bi se pred velikim problemom. Dalje »
Science is organized knowledge. Wisdom is organized life. - Immanuel Kant
Scientists at NASA have discovered life on Mars and explanation why thay lost so many spacecraft in recent years. The form of life is little strange 
Živimo u čudesnom svetu. Nastojimo da proniknemo u smisao onog što vidimo oko sebe i postavljamo seb pitanje: kakva je priroda Vasione? Kakvo je naše mesto u njoj, odakle ona potiče i odakle mi potičemo? Zašto je ona upravo onakva kakva jeste?
Da bi smo došli do odgovora na ova piranja gradimo “slike sveta”. Baš kao što je beskrajni niz kornjača koje nose ravnu Zemlju takva jedna slika, isto važi i za teoriju o Velikom Prasku. U oba slučaja u pitanju su teorije o Vasione, bez obzira na to što je ova druga yasnovana na matematici. I jednoj i drugoj teoriji nedostaje potpora proistekla iz posmatranja: niko još nije video džinovsku kornjaču sa Zemljom na leđima, ali isto tako niko nije video ni Veliki Prasak.
Internacionalni tim kosmologa je 27. aprila 2000. god. završio prvu sliku svemira u njegovoj mladosti. Ove slike pokazuju univerzum kad je on bio star samo jedan mali deo sadašnje starosti i 1 000 puta manji i topliji nego što je sad. Detaljne analize ovih slika otkrivaju jednu od kosmoloških misterija – da li je univerzum zakrivljen ili je ravan.
Ovaj projekat nazvan BOOMERANG stvorio je sliku uz pomoć visoko osetljivih teleskopa postavljenih na balonu koji je kružio iznad Antarktika. Balon je nosio teleskop na visini od oko 35 km u trajanju od 10,5 dana.
Budućnost Univerzuma stoji u tesnoj vezi sa njenim sadašnjim oblikom, ako se pretpostavi da je gravitacija jedina sila koja upravlja njegovom sadašnjom evolucijom. (Pošto nema dokaza o postojanju kosmičkog odbijanja ono se jednostavno može zanemariti.) Oblik vasione je donekle teško shvatiti; mnogi pokušavaju da oblike sagledaju spolja a mi zapravo živimo unutar vasione. Štaviše, ne možete sebi predstaviti oblik trodimenzionalnog prostora vasione ako niste u mogućnosti da razmišljate u četiri dimenzije. Pošto mi za sada nismo u mogućnosti da razmišljamo u četiri dimenzije, a još je teže opisivati u četiri dimenzije moramo se zadovoljiti dvodimenzionalnom analogijom trodimenzionalne vasione.
Opet ne slusamo sudiju, no comment 
To the world you might be one person, but to one person you might be the world. - Author Unknown
Do početka ovog veka ljudi su smatrali da je vreme apsolutno. Drugim rečima, bilo koji događaja mogao se označiti nekim brojem nazvanim “vreme” na jedinstven način, a svi časovnici složili bi se u merenju intervala između dva događaja. Tek je otkriće da je brzina svetlosti ista za sve posmatrače bez obzira kako se oni kreću dovelo do teorije relativnosti u kojoj je napuštena zamisao o postojanju jedinstvenog i apsolutnog vremena. Zajedno sa Teorijom relativnosti vreme je postalo jedan ličan pojam, relativan u odnosu na posmatrača koji ga meri.
